Sanepid w rzeźni – co rolnik wiedzieć powinien?

Aby rozpocząć ubój zwierząt, trzeba spełnić wiele warunków sanitarno-weterynaryjnych. Oczywiście w pierwszej kolejności dotyczą one samego zakładu oraz pracowników, którzy są w nim zatrudnieni.

W sytuacji, gdy rolnik zdecyduje się na prowadzenie rzeźni na terenie Mazowsza, już wcześniej powinien zapoznać się ze wszystkimi przepisami i wytycznymi, które pozwolą mu na uruchomienie tego typu działalności. Warto, żeby wiedział, czego się można spodziewać w trakcie kontroli np. Sanepidu
 

Czystość i wentylacja

Zakład mięsny powinien być ogrodzony i znajdować się na terenie wolnym od różnych szkodliwych zanieczyszczeń (sadzy, dymu etc.). W samym obiekcie natomiast pomieszczenia muszą być wyraźnie podzielone na te, w których znajdować się będą surowce (czyli tzw. nieczysta część budynku – tutaj następuje ubój oraz opróżnianie treści pokarmowych) i półprodukty oraz wyroby gotowe (czyli czysta część, w której obrabia się mięso i znajdują się komory chłodnicze). Podział ten wymagany jest w celu uniknięcia zanieczyszczeń. Ważnym elementem jest również doprowadzenie wody zdatnej do picia na cele produkcyjne oraz sanitarne i zapewnienie właściwego oświetlenia, wentylacji oraz systemów kanalizacyjnych (nie wspominając już o oznakowaniu ich zgodnie w wymogami). Wszelkie powierzchnie (ścian, podłóg) powinny być gładkie, wykonane z materiałów nietoksycznych, a zarazem łatwe do oczyszczenia.
 

Ponadto konieczne jest posiadanie odpowiednio dużych komór chłodniczych oraz oddzielnego miejsca, w którym odbywać się będzie pakowanie ubocznych surowców rzeźnych. Osobne miejsce trzeba również wyznaczyć np. na gromadzenie głów.
 

W przypadku małych zakładów mięsnych – poza odpowiednim stanem technicznym budynku – należy posiadać wystarczająco duże pomieszczenie do uboju oraz chłodnię. Ta ostatnia nie jest obowiązkowa w przypadku, gdy rolnik od razu usuwa mięso z rzeźni i dostarcza je do zakładu rozbioru lub pobliskich sklepów mięsnych. Dopuszczalny czas transportu mięsa ograniczony jest jednak do upływu jednej godziny (źródło: http://www.agro-info.org.pl/inde /?id=9adeb82fffb5444e81fa0ce8ad8afe7a).

Mięso tylko przebadane

Warunki sanitarne obowiązują również pracowników rzeźni, którzy muszą być ubrani w jasną odzież roboczą, nosić buty robocze, fartuch ochronny oraz nakrycie głowy, które całkowicie zasłoni im włosy.

W rzeźni nie może też zabraknąć różnego rodzaju detergentów i środków odkażających – zarówno z przeznaczeniem do czystości pomieszczeń, jak i dla ludzi, którzy tutaj pracują.

Ponadto, zanim dane zwierzę trafi do zakładu mięsnego musi przejść szereg badań weterynaryjnych skoncentrowanych na obecność różnego rodzaju organizmów. Odbyć się to musi w czasie krótszym niż 24 godziny od momentu, jak trafi do rzeźni, a jednocześnie nie dłuższym niż 24 godziny przed ubojem. Dopiero tak przebadane mięso, którego dobre wyniki są poparte odpowiednią dokumentacją, nadaje się do konkretnego skupu. O tym, jakie dokładniej usługi gwarantują zakłady uboju bydła, można przeczytać na stronie jednego z nich – np. na www.cezan-ubojnia.pl.

Warto również zapamiętać, że dla prowadzących ubojnie ważne są również takie dokumenty, jak Ustawa o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz Ustawa o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego.

(fot. shutterstock)